แด่ ทุกคนที่เข้ามาในอาณาเขตของผม

ณ ปัจจุบันที่ดำเนินชิวิตอยู่นี้ เราทุกคนล้วนแล้วแต่เจอปัญหาต่างๆนาๆ นับตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ

พ่อแม่ทะเลาะกันเป็นประจำ ไม่มีตังค์กินข้าว ไม่มีทุนเรียนหนังสือ

เขาไปมีชู้ เธอคนนั้นแอบไปมีกิ๊ก

ปู่เป็นโรคมะเร็ง ย่าสุขภาพไม่แข็งแรง

เจ้านายงี่เง่า ที่ทำงานขี้นินทา

โอ้ยยยย พูดแล้วเครียสสสส !!!

ต่างคนต่างปัญหา ปัญหาใหญ่ของคนๆนึงอาจเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยของใครบางคน ใช่แล้ว !!! เราน่าจะตีความได้ว่าปัญหาที่แต่ละคนเผชิญอยู่ก็ล้วนแล้วแต่เป็นปัญหาใหญ่ของคนๆนั้นทั้งสิ้น

คนแต่ละสังคม แต่ละระดับความคิด ก็มีปัญหาที่ต้องเผชิญแตกต่างกันออกไป

คนรวยก็มีปัญหาแตกต่างจากคนที่ไม่มีอันจะกิน

คนเก่งก็มีปัญหาแตกต่างจากคนฉลาดน้อย

คนทำงานราชการก็มีปัญหาแตกต่างจากคนทำงานบริษัท

วิศวกรก็มีปัญหาแตกต่างจากกรรมกร

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าคนเราจะเลือกเกิดไม่ได้ แต่อย่างน้อยเราก็เลือกที่จะเข้าไปพัวพันกับปัญหาแบบไหนก็ได้ หรือพูดแบบภาษาบ้านๆ แบบไม่ต้องมาเปรียบเทียบให้สวยหรูได้ว่า เราเลือกที่จะเอาตัวเราเข้าไปข้องแวะกับสังคมแบบไหนก็ได้ เพื่อที่ว่าเราจะได้ลดปัญหาที่เราไม่เต็มใจที่จะเผชิญลงไปได้บ้าง (แล้วจะเขียนมาให้ยาวเข้าใจยากทำไมเนี่ย ? ผู้เขียน: ก็แค่อยากให้มันดูโปรเฟสชันแน่วนิ -_-!!)

สำหรับผม........

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ผมพยายามกันตัวเอง สร้างรั้วล้อมรอบจากทุกๆคน ที่อยู่รอบตัวผมมาโดยตลอด ผมมีสิทธิในการเลือกตอบสนองต่อคนรอบๆข้างผมเสมอมา เลือกที่จะเปิดประตูต้อนรับใครให้เข้ามา หรือเลือกที่จะนิ่งเฉยไม่ตอบสนองต่อคนที่มาเรียกอยู่หน้ารั้วก็ได้ นี่เป็นตะแกรงชั้นดีสำหรับกรั่นกรองคนที่ผมจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย ในแต่ละครั้งที่ผมจะเปิดประตูต้อนรับใคร ผมมักพิจารณาแล้วพิจารณาอีก ว่าคนๆนั้นจะต้องไม่นำสิ่งอันไม่พึงประสงค์เข้ามาในอาณาเขตของผมโดยเด็ดขาด

ดังนั้น ปัญหาและสิ่งที่ผมอยากมานั่งเครียด (เล่นๆ) จึงมักเป็นประเภท

ต้องทำไงถึงไปถึงจุดนั้นได้เนี่ย

ครั้งนี้พยายามน้อยไปหน่อย ครั้งหน้าต้องพยายามให้มากยิ่งขึ้นอีก

เมื่อก่อนขี้เกียจเรียนตอนนี้ถึงต้องมาขยันเป็นหลายๆเท่าเพื่อให้ทันคนอื่นๆ เขา T-T

จะหาคนที่เป็นแบบเดียวกับเราได้ที่ไหนบ้างนะ

ทำยังไงเราถึงจะมีประโยชน์ต่อคนที่ด้อยโอกาสกว่าเราได้บ้างนะ

(ส่วนปัญหาที่เกิดขึ้นแบบไม่คาดฝันจะไม่ขอกล่าวถึง เพราะมันเป็นสิ่งปกติในชีวิตของคนเราที่ต้องเจอบ้าง ในที่นี้จะขอกล่าวถึงเฉพาะปัญหาที่เราเลือกที่จะเจอหรือเลือกที่จะหลีกเลี่ยงได้)

.....................................

ผมเลือกที่จะเอาสิ่งเหล่านี้เข้ามาเป็นปัญหาหลักในชีวิตของผม ผมสนุกที่จะเผชิญกับมัน สนุกที่จะเปิดประตูต้อนรับคนที่นำสิ่งเหล่านี้มาให้ผม และสามารถช่วยกันคิดหาทางออกได้

หากทว่าในบางครั้งที่ผมเปิดประตู ผมดันไม่ได้ตรวจสอบคนที่เข้ามาให้ละเอียดถี่ถ้วนเสียก่อน หรือบางครั้งผมตรวจละเอียดแล้ว แต่สิ่งอันไม่พึงประสงค์บางชนิดก็ยังสามารถกลายพันธุ์ และแอบเล็ดลอดเข้ามาโดยที่ผมไม่ทันสังเกตเห็นได้ จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามแต่ มันเหล่านี้ บางครั้งก็ได้คลืบคลานเข้ามา จนทำให้ผมไม่สามารถที่จะหลีกหนีมันได้อีกต่อไป

ซึ่งปัญหาโลกแตกเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผมพยายามหลีกเลี่ยงมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็น

เขาหลอกฉัน เธอคบหลายคน ผู้ชายเลวกว่าหมา ผู้หญิงเลวกว่าแมว (555)

อีนั่นมันไปมีผัวใหม่ อีนี่มันไปนอนกับผู้ชายหลายคน ผู้ชายมันขี้เหล้า ผู้หญิงมันเที่ยวเก่ง

....................................

สำหรับผม สิ่งเหล่านี้มันร้ายแรงยิ่งกว่าฆาตกรโรคจิตที่หั่นศพแล้วเอามีดแทงเนื้อเล่นสักสองสามฉึก แล้วก็นำขึ้นมาเลียเสียอีก (เอ็งน่านแหละโรคจิต !!!) มันเหมือนสิ่งคอยฉุดรั้งคนเราไว้ ให้วนเวียนและพบเจอแต่สิ่งเดิมๆ เป็นลูกโซ่ เป็นทอดๆ มันคอยตามมาหลอกหลอนจิตใจเราไม่มากก็น้อย มันคอยแทะโลมและเบี่ยงเบนเราจากสิ่งที่อยากทำ

ชีวิคคนเรานั้นสั้นนัก ความตายมีโอกาสมาทักทายเราได้ตลอดเวลา แทนที่เราจะมาเครียดกับสิ่งเหล่านี้ เราน่าจะมานั่งเครียดกับจุดประสงค์หลักในชีวิตของเราดีกว่าเป็นไหนๆ

แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อเลี่ยงไม่ได้แล้ว เราก็ควรที่จะแกร่งพอที่จะรับมือมันได้ด้วย แล้วใช้พลังงานที่มีอยู่ในตัวเรา กำจัดมันออกไปจากรั้วของอาณาเขตเราให้หมด ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

สิ่งที่ยังไม่เกิดเราเลือกได้ เราเลือกที่จะลดปัญหาเหล่านี้ได้โดยการเลือกสังคมที่เราอยู่ เลือกสังคมที่เราอยากคลุกคลีด้วยบ่อยๆ หรือหากจำเป็นจริงๆที่จะต้องยุ่งเกี่ยวกับสังคมที่เราไม่ปรารถนา เราก็ยังสามารถเลือกที่จะตอบสนองต่อคนในสังคมนั้นๆ ได้เช่นกัน

เพียงแต่ เราจะรู้ตัวหรือไม่ว่าเรามีอำนาจในการเลือก

............................

แต่ครั้งหน้าสำหรับผม........

ผมคงต้องสร้างรั้วที่มันหนากว่าเดิมและคงต้องมีอุปกรณ์ตรวจจับชนิดพิเศษไว้คอยตรวจสอบผู้มาเยี่ยมเยือน

หรือ...

ผมคงต้องวิงวอนคนที่เข้ามาในเขตรั้วของผม ให้ช่วยกันรักษาความสะอาด เอ้ย ไม่ใช่ !!! ช่วยกันปลดสิ่งอันไม่พึงประสงค์ออกจากตัวก่อนที่จะย่ำเท้าเข้ามาในอาณาเขตของผม

หรือ...

ผมอาจจะอนุญาตให้นำมันเข้ามาได้ แต่นำมันเข้ามาเพื่อให้ผมเป็นคนกำจัดโดยตรง เพราะผมเองก็เต็มใจที่จะช่วยแขกพิเศษทุกคนของผมในการกำจัดสิ่งอันไม่พึงประสงค์ที่เกาะอยู่ตามตัวเหล่านี้ให้หมดไปให้สิ้นซาก

ไม่ใช่เฉพาะเพื่อตัวแขกเองเท่านั้น

หากแต่เพื่อตัวผมเองด้วยเช่นกัน

......................................................